ปี พ . ศ.2495 เป็นปีเริ่มแรกของ การดำเนินงานพัฒนาชาวเขา เป็นการมองเห็นปัญหา
โดยหน่วยตำรวจตระเวนชายแดน ซึ่งออกไปปฏิบัติภารกิจในบริเวณชายแดน และท้องที่ห่าง
ไกลการคมนาคม และพบว่า ประชาชน หลายกลุ่มที่อาศัยอยู่ในบริเวณดังกล่าวมีสภาพความเป็น
อยู่อย่างยากไร้ สุขภาพอนามัยไม่ดี ขาดการศึกษา พูดภาษาไทยไม่ได้ เป็นความหลากหลายและ
ความแตกต่างของชาติพันธุ์ที่กระจายตัวอยู่ตามแนวบริเวณชายแดน และบนพื้นที่สูง ห่างไกล
และทุรกันดาร ปัญหาของพวกเขาช่วงนั้นถูกมองว่าเป็นปัญหา ด้านสวัสดิการ (Welfare
Problem)
รัฐบาลจึงได้มีคำสั่งแต่งตั้ง คณะกรรมการสงเคราะห์ประชาชนไกลคมนาคม ขึ้น
ตามคำสั่งกระทรวงมหาดไทย ที่ 653/2499 ลงวันที่ 7 สิงหาคม 2499 ในสมัยรัฐบาลจอม
พล ป. พิบูลย์สงคราม โดยให้กองบังคับการตำรวจตระเวนชายแดน เป็นหน่วยงานหลักร่วมกับ
กรมประชาสงเคราะห์ในการแก้ไขปัญหาความทุกข์ยากเดือดร้อนเฉพาะหน้าในด้านเครื่อง
อุปโภคและบริโภค โดยยังไม่มีแผนและนโยบายเกี่ยวกับชาวเขาแต่อย่างใด
จากการดำเนินงานของเจ้าหน้าที่ที่ปฏิบัติงานในภาคสนาม ซึ่งได้สัมผัสกับสภาพชีวิตความเป็น
อยู่ของชาวเขา ทำให้ได้รับข้อมูลเพิ่มขึ้นว่าชาวเขาเป็นชนกลุ่มน้อยที่ชอบอพยพเคลื่อนย้ายที่อย
ู่อาศัย มีรูปแบบการประกอบอาชีพแบบ ตัด ฟัน โค่น และเผา เพื่อ ทำไร่เลื่อนลอย เมื่อ
ความอุดมสมบูรณ์ดินลดลงก็จะพากันอพยพไปเพื่อเสาะแสวงหาพื้นที่ทำกินที่เหมาะสมในแห่ง
ใหม่เสมอ ซึ่งพฤติกรรมดังกล่าวก่อให้เกิดผลกระทบต่อการทำลายทรัพยากรธรรมชาติของ
ประเทศเป็นอย่างมาก โดยเฉพาะพื้นที่ป่า และแหล่งต้นน้ำลำธารจะได้รับผลกระทบโดยตรง
ประกอบกับชาวเขาแต่ละเผ่าต่างมีรูปแบบ วัฒนธรรม ขนบธรรมเนียม และประเพณี เป็น
เอกลักษณ์เฉพาะเผ่าที่ไม่เหมือนกัน รวมทั้งไม่เหมือนกับวิถีชีวิตของคนไทยโดยทั่วไป และใน
สมัยนั้น ตัวชาวเขาเองนอกจากจะมีปัญหาทาง ด้านสังคม เศรษฐกิจ การเมือง การปกครอง แล้ว
ยังมีความเชื่อในอำนาจของสิ่งที่ อยู่เหนือธรรมชาติ มีการ ปลูกฝิ่น เพื่อนำมาใช้เป็น
ยาและประกอบพิธีกรรมตามความเชื่อ และในบางเผ่าก็มีการเสพและค้าฝิ่นด้วย |
